Categoriearchief: Blogs

Hoe zwaar tellen mensenlevens?

Met stijgende verbazing lezen we hoe Nederland de tweede coronagolf aanpakt. Hoe is het mogelijk dat er in Nederland  wekenlang tot in het parlement gesoebat wordt over iets simpels en goedkoops als het dragen van een mondkapje? Kun je je tijd niet beter besteden? Hier is dat nooit een discussie geweest. Vanaf dag één in maart draagt iedereen mondkapjes op straat en in openbare ruimtes, hoewel het aantal besmettingen (vooral in het begin) vele malen lager was dan in Nederland.

Waarom moet er zo lang nagedacht over de sluiting van café’s: na 1 uur ’s nachts, na 10 uur, na 8 uur….? Alle horeca is hier sinds begin september gesloten, ook alle theehuizen die half op straat en half binnen hun klanten bedienen en heel goed geventileerd zijn. Hoe kan het dat er nog massale bijeenkomsten (ook in kerken) worden gehouden in Nederland terwijl  het aantal besmettingen zo sterk stijgt? Hier is een volledige lockdown van kracht.  Alleen mensen in de meest essentiële beroepen gaan naar hun werk en verder mag niemand naar buiten tenzij voor het kopen van eten of medicijnen.  Kerken en scholen zitten al bijna 7 maanden dicht.

Twee verschillende werelden met een totaal verschillende aanpak. Wat zit daar achter? Zijn het de verschillen in politiek systeem, respect voor het gezag van de overheid, draagvlak of de mondigheid van de burger?  Hecht ons gastland meer aan mensenlevens dan Nederland? Ons gastland erkent dat de gezondheidszorg hier niet kan tippen aan de gezondheidszorg in het westen. Daarom is het beleid simpel. Probeer koste wat het kost te voorkomen dat mensen besmet worden.  Ook al zijn niet alle maatregelen effectief. Uiteraard heeft een totale lockdown ook hier grote economische gevolgen en kinderen en studenten krijgen al 7 maanden geen onderwijs meer. Maar kennelijk laat de overheid hier mensenlevens zwaarder wegen dan persoonlijke vrijheden, economische welvaart en onderwijs.  Hoe worden in Nederland deze afwegingen gemaakt?  Kijk nog eens naar de cijfers!

Corona – de held die de waarheid vertelde

Mensen dichtbij het vuur in Wuhan stuurden vandaag dit bericht. Hierbij de vertaalde versie:

Overal in China praten mensen over Dr. Li Wen Liang. Hij was de dokter die het nieuwe coronavirus ontdekte en op 7 februari opgenomen werd door zijn hemelse Vader in heerlijkheid.
Vorig jaar december werd hij gearresteerd omdat hij als klokkenluider “nep-nieuws” verspreidde over een mysterieus virus dat longontsteking veroorzaakte. Deze morgen ontdekten we dat hij een broeder in Christus was. Onze harten zijn diep geraakt door zijn zelfopofferende keuze om mensen bewust te maken van het virus ondanks de risico’s voor hem zelf; voor zijn reputatie en voor zijn eigen gezondheid.
Hij ging door met de behandeling van patiënten totdat hij zelf geïnfecteerd raakte. Wat een voorbeeld laat hij hiermee na om als Jezus te zijn voor mensen in een tijd van crisis. Hij koos ervoor om een voorbeeld van Immanuel te zijn, ‘God met ons’ voor de mensen in Wuhan. Kun je je de vreugde voorstellen die hem wachtte toen hij de hemel binnenging en de woorden hoorde: ‘Goed gedaan, goede en trouwe dienaar.’
Bid alstublieft voor zijn gezin, in het bijzonder zijn vrouw die eveneens geïnfecteerd is en over een maand hun tweede kindje verwacht. Moge God hen op een bovennatuurlijke manier genezen en hen genade, vrede, kracht en troost geven in deze tijd.
Lokale vrienden schreven een gedicht in het Chinees (‘De held die de waarheid vertelde’) als een in memoriam voor hem. Hierbij een Nederlandse vertaling:

‘Ik wil geen held zijn.
Mijn ouders leven nog,
En mijn kinderen,
En mijn vrouw die op ieder moment kan bevallen.
En er liggen veel patiënten in het ziekenhuis.
Hoewel mijn eerlijkheid niet beloond werd,
En ik in verwarring was,
Moest ik toch doorgaan.
Wie heeft me dit land laten kiezen en dit volk?
Hoeveel klachten had ik wel niet!
Wanneer deze strijd voorbij is,
Zal ik naar de hemel kijken,
Met tranen als stromende regen

Ik wil geen held zijn.
Maar als een dokter,
Kan ik niet toekijken hoe dit onbekende virus
Mijn collega’s treft,
En zoveel onschuldige mensen.
Hoewel ze sterven
Kijken ze naar mij
Met hoop in hun ogen.

Wie had ooit gedacht dat ik zou sterven?
Mijn ziel is in de hemel,
En kijkt neer op het witte bed,
Waarop mijn lichaam ligt,
Met hetzelfde vertrouwde gezicht.
Waar zijn mijn ouders,
Waar is mijn geliefde vrouw?
De vrouw die ik met moeite veroverde.

Er gaat een licht op hoog in de lucht!
Voorbij dat licht gloort de hemel waar mensen vaak over spreken.
Maar ik ga daar liever niet naar toe,
Ik ga liever terug naar Wuhan,
Waar mijn nieuwe huis staat,
Waarvan ik iedere maand de hypotheek moet afbetalen.
Hoe zou ik op kunnen geven?
Hoe zou ik op kunnen geven?
Voor mijn ouders zonder zoon,
Hoeveel verdriet zal hen dat doen?
Voor mijn liefste zonder man,
Hoe kan zij de zorgen van morgen dragen?

Vaarwel, mijn geliefden
Vaarwel, Wuhan, mijn thuis.
Hopelijk, herinneren jullie je na de ramp
Dat iemand jullie de waarheid zo snel mogelijk wilde vertellen
En wat het betekent om eerlijk te zijn
Zodat goede mensen
niet langer lijden aan eindeloze angst
en hulpeloos verdriet.

‘Maar ik heb de goede strijd gestreden,
de wedloop volbracht,
het geloof behouden.
Nu wacht mij de krans (kroon) van gerechtigheid’ (2 Tim 4:7,8 de bijbel)

Voetnoot H&M: corona is Latijn voor kroon. Dit verhaal geeft een bijzondere lading aan dit woord.

Kerstontbijt voor de buurt

De hele maand december staat in het teken van Kerst. De maand wordt hier ‘Sweet December’ genoemd. De grote winkelketens doen er volop aan mee. Overal zijn er kerstversieringen en vaak zijn er prachtige, inhoudsvolle kerstliederen te horen. Ook de kerken en christenen laten van zich horen. Er zijn feestelijke diensten (inclusief een maaltijd) om je vrienden mee naar toe te nemen. Daarnaast wordt er praktische hulp geboden. Onze kerk zamelt bijvoorbeeld spullen in om onder armen te verdelen. We hoorden van kerken die ieder jaar gevangenen bezoeken om hen met aandacht, kerstcadeautjes en het evangelie te verrassen. In het centrum van de stad wordt het kerstevangelie verteld op grote publieke podia met zang en drama.

Aangestoken door dat enthousiasme om Kerst te vieren hebben we een lokale collega gevraagd hoe we dat in onze buurt zouden kunnen doen op een manier die aansluit bij de lokale gewoontes. Zij vertelde hoe ze de lokale liefdadigheidsorganisatie had ingeschakeld om een maaltijd te bereiden voor de buurt ter gelegenheid van de verjaardag van haar dochtertje. Dat idee hebben we in gebrekkig Birmaans voorgelegd aan onze huisbaas (en buurvrouw) om advies te vragen. Zij vertelde dat er in deze buurt geen liefdadigheidsorganisatie is maar ze was enthousiast om een paar vrijwilligers te vinden om een Kerstontbijt klaar te maken. De hele buurt werd geïnformeerd dat er ontbijt werd geserveerd op de 25ste om 8 uur precies om Kerst te vieren. Na een dag van voorbereiding stond de kookploeg al om 4 uur ’s ochtends rijstnoedels, kip en groenten te wokken in grote pannen op een houtvuur voor onze deur.

Voor ons was het allemaal een groot avontuur. Om half acht waren we klaar voor de start en hebben we bijna 200 ontbijtjes op straat uitgedeeld aan buren, toevallige voorbijgangers en aan mensen die er speciaal voor langskwamen. Iedereen mag weten dat God onder mensen kwam wonen: Immanuel. Ook al ontbreekt het ons vaak aan woorden, we konden iedereen Gods zegen meegeven en goede Kerstdagen wensen.

Bloemknoppen eten om 12 uur ‘s nachts

Afgelopen week hebben we het einde van de regentijd gevierd met het Lichtjesfeest. De hele straat is verlicht met gekleurde lampjes. Sommige lampjes draaien rond alsof je in de disco bent. Er hangt de hele dag een opgewonden sfeer met muziek. Waar muziek is, is meestal iets bijzonders te doen. Zo leidt de muziek naar iemand die tientallen bankbiljetten van de eerste verdieping van een flat strooit, opgewacht door een joelende menigte grijpgrage handen.

Het hoogtepunt van de dag is de pakjesavond, de ‘Nirvanamarkt’. Heel veel mensen zitten op straat met kleine cadeautjes. Vaak zijn het snacks of pakjes drinken of gebruiksvoorwerpen als tandenborstel of tandpasta. Voor ieder cadeautje hebben ze aan het feestcomité een kaartje met een herkenningscode gegeven. Deze kaartjes worden herverdeeld over de buurtgenoten die dan bij het vallen van de avond met hun kaartjes op pad gaan. Een leuke puzzeltocht om het adres te vinden waar je het cadeautje kunt ophalen.

Wij kregen (zonder kaartje) ook een paar snacks toegestopt. Een blikje energiedrank, gelatinepudding en een bloemknoppensalade, gefrituurd met knoflook. Volgens het bijgeloof moet je deze salade om 12 uur ’s nachts eten om je van een goede gezondheid te verzekeren.

Een ander opmerkelijk gebruik is het ‘slepen’ in de nacht. Ondeugende jongeren nemen alles wat los om het huis slingert mee om het ergens anders weer neer te leggen. Het doet ons denken aan een Nederlandse traditie waar er in sommige dorpen in de oudjaarsnacht ook gesleept werd. Als het om loslopende kippen gaat, is er een goede kans dat ze in een curryschotel belanden. De volgende morgen wordt die aan de hele dorpsgemeenschap als ontbijt getrakteerd.

Brood en bonen

Veel mensen hebben gisteren naanbrood (plat Indiaas brood) met gekookte bonen gegeten. Dat was het favoriete ontbijt van generaal Oung San. Hij is de vader des vaderlands die het land heeft verenigd en aan de wieg stond van de onafhankeljikheid van Engeland in 1948. Zelf heeft hij die dag echter niet meer meegemaakt omdat hij een half jaar daarvoor werd vermoord. Gisteren 19 juli werd herdacht dat hij samen met 6 interim kabinetsleden 72 jaar geleden om het leven is gebracht. Om precies 10:37 uur gingen sirenes af die het hele land voor een een paar minuten tot stilstand brachten. Dat is de tijd dat de fatale schoten op de kabinetsministers werden afgevuurd.

Generaal Oung San is de vader de de huidige leider, bondskanselier Oung San Soe Tsjie en wordt nog steeds met veel respect en liefde herdacht. Sommigen mijmeren hoe het land eruit gezien zou hebben als hij in leven was gebleven. Hij zette zich in om de verschillende bevolkingsgroepen bij elkaar te brengen en bereidde een belangrijke overeenkomst voor om eenheid te bewerkstellingen. Zou het land de gewapende interne strijd, die tot vandaag voortduurt, bespaard zijn gebleven onder zijn leiderschap?

Wanneer mensen hem herdenken hebben ze ook aandacht voor de menselijke trekjes van de generaal. Het verhaal gaat dat het brood en de bonen nog niet klaar waren op de morgen dat hij naar zijn werk ging en vermoord werd. Toen er om elf uur een auto met het noodlottige nieuws naar zijn woonhuis kwam dacht zijn vrouw in eerste instantie dat iemand zijn ontbijt kwam ophalen. Zijn vrouw bleef achter met drie jonge kinderen. De middelste dochter is Oung San Soe Tsjie die sinds 1988 in de voetsporen van haar vader is getreden en nu als 74-jarige het land leidt.

Vrije vogels of vogelvrij?

Iedere keer dat ze mussen in een kooi hoort tsjirpen kan Ma Soe Zan het niet laten om hen vrij te kopen. Ze wordt er blij van om medeschepsels als vrije vogels te zien wegvliegen en verdwijnen in de verte. Vrij om te gaan waar hun hart hen leidt. ‘Ik zou niet graag achter de tralies zitten en mijn hart krimpt ineen als ik deze gekooide vogels zie.’

Veel Boeddhisten geloven dat mensen hun karma kunnen verbeteren door vogels vrij te kopen. Daarom zie je bij veel pagodes vogelverkopers met een kooi waar soms wel honderd vogeltjes in zitten. Soms zijn ze individueel ‘verpakt’ in mini bamboekooitjes.  Sommige mensen zeggen dat het niks uithaalt om vogels vrij te kopen omdat ze even later weer door de vogelverkopers worden gevangen. Maar Ma Soe Zan maakt zich daar niet druk over. Zij wil dat de vogels van hun vrijheid kunnen genieten, ook al is het maar voor even.

Oe Than Toen staat met zijn kooien bij de veerpont van Yangon met daar vlakbij een grote pagode. De kooien zijn volgepakt met allerlei vogeltjes, van gewone mussen en wevervogels tot zeldzame en beschermde geelborst gorzen. ‘Ik heb nog nooit gehoord dat je deze vogel niet mag verkopen,’ zegt Oe Than Toen. ‘Ik verkoop vogels zodat mensen hun karma kunnen verbeteren en ik mijn brood kan verdienen. Ik maak ze niet dood. Ik koop de vogels in zodat ik ze kan verkopen aan mensen die ze willen loslaten. Dus ik denk niet dat dat zonde of crimineel is.’ Voor ruim een euro kun je al drie vogeltjes loskopen. Oe Than Toen verdient op een goede dag een drievoudig dagloon, zo’n 15 euro.

Natuurbeschermers zijn niet zo blij met deze oude traditie en zijn in gesprek met Boeddhistische leiders. Het aantal geelborst gorzen is de laatste jaren zorgwekkend afgenomen. Veel vogels raken gewond of uitgeput bij het vangen of in gevangenschap. Er wordt nu gezocht naar een meer diervriendelijke manier om deze traditie in stand te houden. Vogelverkopers krijgen voorlichting hoe ze beter voor de dieren kunnen zorgen en wat de beschermde soorten zijn die niet gevangen mogen worden. De hoop is dat  niet alleen Ma Soe Zan en Oe Than Toen maar ook natuurliefhebbers hier blij van worden.

Waterfestival en nieuwjaar

Het jaar 1381 volgens de Birmaanse maankalender is aangebroken.  (Het jaar nul van de  kalender is het begin van het Birmaanse tijdperk. De kalender wordt alleen gebruikt voor het vaststellen van de (vele) Boeddhistische feestdagen. Het gewone leven wordt door de vertrouwde Gregoriaanse kalender bepaald.) Kantoren, scholen en ook veel winkels en restaurants hebben hun deuren voor een week of langer gesloten om het waterfestival en het nieuwe jaar uitbundig te vieren. Er is iedere maand wel een Boeddhistische feestdag om te vieren maar dit feest spant de kroon. Veel mensen nemen vrij om familie te ontmoeten in het dorp waar ze geboren zijn. Het is  een goede tijd om verstoorde relaties te herstellen. Ouders en grootouders worden in het zonnetje gezet met cadeautjes of door hun haren of nagels te verzorgen.

Het is ook de tijd om grote schoonmaak te houden. Alle kamers krijgen een beurt en ook ons trappenhuis is weer van boven tot beneden gestoft en geveegd. Wie zich op straat waagt, loopt grote kans om nat gegooid te worden. Veel mensen hebben een grote ton met water aan de weg staan om emmers te vullen en ervoor te zorgen dat niemand droog langs het huis komt. Op andere plaatsen zijn er speciale podiums ingericht met schallende muziek, een ruim aanbod aan drank en waterslangen (soms professionele brandslangen).

Het Waterfestival wordt ook gebruikt om op godsdienstig gebied in het reine te komen. Sommige mensen gaan naar het klooster om te mediteren en zich tijdelijk aan allerlei voorschriften te houden die goed zijn voor hun karma. Sommigen luisteren naar een preek van een monnik  in de open lucht. Daarvoor zijn straten afgezet en ingericht met een podium en een zetel voor de dienstdoende monnik. Mensen brengen bloemen en water mee om door de monnik te laten zegenen. De gezegende bloemen worden aan hun huis bevestigd om kwaadwillende geesten te weren en goedwillende geesten uit te nodigen. Het gezegende water wordt bewaard om ongeluk en ziekte af te wenden of om geluk af te dwingen bij een sollicitatie bijvoorbeeld.

Wij hebben deze vrije week gebruikt om de jaarlijkse toerustingsconferentie van onze organisatie bij te wonen in Thailand. We zijn zojuist weer teruggekeerd en bereiden ons voor op Pasen als ons startpunt voor een nieuw begin.